โยคะไม่ใช่แค่ท่าบริหาร
ที่มา
: มูลนิธิสุขภาพไทย
ปะหน้าน้องคนหนึ่งที่เคยมาแลกเปลี่ยนเรื่องการฝึกโยคะกัน
เธอเอากระดาษรองจานของร้านอาหารแห่งหนึ่งมาให้ดู บนกระดาษใบนั้นมีเนื้อหาเกี่ยวกับการฝึกโยคะในขณะที่ทำกิจกรรมต่างๆ
เช่น โยคะในขณะดูทีวี โยคะในขณะอ่านหนังสือ ฯลฯ โดยมีภาพวาดท่าโยคะต่างๆ
ดูกุ๊กกิ๊กน่ารักดี
อ่านเนื้อหาและดูท่าโยคะที่วาดได้อย่างน่ารักน่าฝึกบนแผ่นกระดาษที่ว่าแล้วใจหนึ่งก็นึกชมว่าคนทำเขาช่างคิดดีแท้
แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกขัดแย้งว่าการทำท่าโยคะในขณะที่ทำกิจกรรมต่างๆ
เช่น ดูทีวีหรืออ่านหนังสือนั้นไม่น่าจะเรียกว่าเป็นการฝึกโยคะได้อย่างเต็มปากเต็มคำนัก
เพราะครูโยคะชาวอินเดียที่เคยไปฝากตัวเรียนวิชาด้วย
เคยย้ำถึงความหมายของคำว่าโยคะให้ฟังอยู่หลายครั้งว่า หมายถึงการหลอมรวมเป็นหนึ่งระหว่างร่างกายและจิตใจ
ครูบอกว่าถึงแม้คุณจะทำท่าได้สมบูรณ์ดูงดงามเพียงไร แต่ถ้าจิตใจของคุณไม่ได้อยู่กับท่วงท่าและลมหายใจ
ก็ไม่ถือว่าคุณฝึกโยคะ อย่างมากคุณก็เพียงทำท่าบริหาร(ร่างกาย)เท่านั้น
นึกถึงคำครูแล้วก็เลยทำให้คิดว่าที่มีการมาพูดว่าฝึกโยคะขณะดูทีวี
ฝึกโยคะขณะอ่านหนังสือ หรือต่อไปอาจจะมีไปกระทั่งถึงฝึกโยคะในขณะแปรงฟันบ้วนปาก
โยคะในขณะซักผ้า โยคะในขณะฟังเพลง โยคะระหว่างทำกับข้าว...โยคะขณะทำโน่นทำนี่อีกสารพัด
เหล่านี้ไม่น่าจะถือว่าเป็นการฝึกโยคะ แต่น่าจะเป็นแค่การทำท่าบริหารมากกว่า
เพราะถ้ามองในแง่ของการทำท่าอาสนะหรือที่เรียกกันคุ้นปากคุ้นหูว่าฝึกโยคะนั้น
ในขณะที่เราเคลื่อนไหวร่างกายไปสู่ท่วงท่าต่างๆ เราจะตระหนักและรู้สึกตัวทั่วพร้อมไปกับการเคลื่อนไหวของร่างกายรวมทั้งลมหายใจ
