ข้อเสื่อมเกิดได้บริเวณใดบ้าง
การเสื่อมสลายของกระดูกผิวอ่อน
ก่อให้เกิดโรคข้อเสื่อมตามมา จำแนกออกเป็น 2 ประเภทคือ โรคข้อเสื่อมปฐมภูมิ
เป็นอาการของโรคข้อเสื่อมที่ไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด
มักพบในคนสูงอายุ อาจจะเสื่อมเฉพาะที่หรือเสื่อมมากกว่า 3
ข้อขึ้นไป อีกประเภทคือโรคข้อเสื่อมทุติยภูมิ
สาเหตุเกิดจากอุบัติเหตุ หรือความผิดปกติของกระดูกตั้งแต่กำเนิดหรือเกิดจากโรคด้านต่อมไร้ท่อหรือโรคข้อชนิดอื่นๆ
เช่น ข้ออักเสบรูมาตอยด์ ข้ออักเสบติดเชื้อ ซึ่งภาวะของโรคเหล่านี้อาจเป็นสาเหตุให้เกิดโรคข้อเสื่อมขึ้นได้
มักพบในคนที่มีอายุตั้งแต่ 40 ปีขึ้นไป บริเวณที่พบบ่อยคือ
สะโพก เข่า กระดูกสันหลัง ปลายนิ้ว โคนนิ้วหัวนิ้วมือ-หัวแม่เท้า
เริ่มจากการปวดในลักษณะเป็น ๆ หาย ๆ และค่อยรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นปวดเรื้อรัง
มีอาการปวดขณะที่เคลื่อนไหวร่างกาย เมื่อหยุดเคลื่อนไหวอาการปวดก็จะหายไป
แต่ในรายที่เป็นมากอาจปวดทั้งขณะใช้ข้อและหยุดพักข้อ และเมื่อหยุดพักการใช้ข้อไปนานๆ
ก็จะเกิดอาการเกร็งกล้ามเนื้อบริเวณข้อ หรือข้อขัดตึง ทำให้เคลื่อนไหวไม่ค่อยสะดวก
ข้อเสื่อม
เป็นโรคที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ช่วยได้แต่เพียงการลดอาการปวดหรืออาการอักเสบของข้อให้บรรเทาเบาบางลง
ด้วยการใช้ยาแก้ปวดในกลุ่มเอ็นสด(NSAID) แต่กลุ่มยาชนิดนี้มีผลข้างเคียงต่อระบบทางเดินอาหาร
อาจทำให้เกิดแผลและมีเลือดออกในกระเพาะอาหารได้ ปัจจุบันมียากลุ่มใหม่ซึ่งมีผลข้างเคียงต่อกระเพาะอาหารน้อยมาก
อย่างไรก็ตาม การรักษาข้อเสื่อมให้ได้ผลดี ควรปฏิบัติควบคู่ไปกับการดูแลตนเอง
ด้วยการใช้งานข้ออย่างถูกวิธี
งดอาหารที่เสี่ยงต่อสุขภาพของกระดูก หมั่นออกกำลังกายสม่ำเสมอเพื่อให้การรักษามีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
ที่มา : หนังสือพิมพ์มติชน 17 กุมภาพันธ์ 2546 หน้า
18
