ไม่ยอมแพ้แก่โชคชะตา(1)
ผู้เขียน:
พระไพศาล วิสาโล
คุณรู้สึกอย่างไร หากทั้งชีวิตมีแต่เรื่องร้ายๆ หนักๆ ประดังประเดเข้ามา
ตั้งแต่เกิดก็เกือบจมน้ำตาย โตขึ้นก็สูญเสียแม่ พ่อป่วยหนัก
มีน้องๆ ต้องดูแลหลายคน ทั้งๆ ที่ยังเรียนไม่จบ ครั้นแต่งงาน
ก็มีลูกพิการ สุดท้ายสามีก็ทิ้ง แล้วยังมาเจอเนื้องอกที่มดลูก
ผ่าตัดลำไส้เหลือแค่ครึ่งเดียว จากนนั้นก็ถูกรถชน กระดูกคอหัก
รอดตายแล้วก็ไปเจออุบัติเหตุรถยนต์อีก แขนหักสองท่อน และตับแตก
อายุไม่ถึง 50 แต่กระดูกผุราวคน 80 แล้วยังไม่รู้ว่าจะเจออุบัติเหตุอีกครั้ง
เจอแบบนี้แล้ว คุณยังอยากอยู่อยากยิ้มให้กับชีวิตนี้อีกหรือ?
แต่สำหรับคุณ เกษมสุข ภมรสถิตย์
ชีวิตนี้ไม่เคยเลวร้ายเกินทน เธอยังยิ้มให้กับชีวิตได้เสมอ
ไม่รู้สึกท้อแท้สิ้นหวังหรือหวั่นหวาดอนาคตเพราะมั่นใจว่าพรุ่งนี้ย่อมดีกว่าวันนี้
พูดอย่างคนโบราณ ชีวิตของเธอเหมือนเกิดมาเพื่อรับกรรมลืมตาดูโลกได้ไม่ถึง
2 เดือน พีเลี้ยงก็ทำหลุดมือตกน้ำ เกือบจะหลุดเข้าไปใต้โป๊ะท่าน้ำ
แต่เดชะบุญมีคนคว้าไว้ได้ทัน ทั้งน้ำและน้ำมันเข้าปาก พออายุได้
8 ขวบก็จมน้ำอีก ผุดทะลึ่งขึ้นมาครั้งที่ 3 พ่อถึงเห็นและเกี่ยวขึ้นมาได้ทัน
จมน้ำปางตาย 2 ครั้ง ทำให้ร่างกายอ่อนแอ เจอแดดร้อนๆ ไม่ได้มีอันต้องเป็นลม
ร้องไห้ประเดี๋ยวเดียวก็เป็นลมสลบ จนใครๆ หาว่าสำออย
เรียนมหาวิทยาลัยแค่ปี 2 แม่ก็เสีย พ่อทำใจไม่ได้ช็อคหัวใจวายกลายเป็นคนป่วยนับแต่นั้น
ไม่นานบ้านก็ถูกยึดเพราะเป็นหนี้ อายุแค่ 19 ปีเธอกลายเป็นกำลังหลักของครอบครัวที่ต้องหาเงินมาลี้ยงพ่อและน้องๆ
ทั้ง 5 คน
ไม่ได้หดหู่ท้อใจในชะตากรรม เป็นความรู้สึกของเธอในตอนนั้น
โดยหารู้ไม่ว่าเคราะห์กรรมยังจะตามมาอีกมาก
เธอแต่งงานก่อนวัยเบญจเพส เมื่อคลอดลูกก็พบว่าลูกพิการเพราะหมอใช้คีมคีบหัวออกมาอย่างไม่ถูกต้อง
สมองจึงเติบโตได้ไม่เต็มที่หมอทำนายว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างมาก
9 ปี แต่เธอก็เลี้ยงดูเอาใจใส่ลูกจนอายุ 20 ปี กว่าแล้ว
คลอดลูกมาได้ปีกว่าก็พบว่าเป็นเนื้องอกที่มดลูก ปรากฏว่าหมอตัดส่วนที่ดีทิ้งไป
จึงต้องเข้าโรงพยาบาลอีกครั้ง คราวนี้มดลูกที่เหลือถูกตัดทิ้งหมดรวมทั้งรังไข่ด้วย
ทำให้ร่างกายขาดฮอร์โมน ครั้นกินฮอร์โมนทดแทนก็แพ้ เลยเป็นโรคกระดูกพรุนนับแต่นั้น
เท่านั้นยังไม่พอ ระหว่างผ่าตัดโรคกระเพาะเกิดกำเริบ จนตัวบวมเขียว
หมอต้องเปิดท้องตัดลำไส้จนเหลือเพียงครึ่งเดียว
อายุไม่ถึง 26 เธอก็มีอวัยวะไม่ครบเหมือนคนปกติ แถมมีลูกพิการที่เสี่ยงต่อความตาย
แม้เธอจะรักษาชีวิตของตนและของลูกได้ แต่แล้วก็ต้องสูญเสียสามี
ชีวิตครอบครัวที่มีแต่ปัญหาทำให้เธอกับเขาตัดสินใจแยกทางกัน
เจออย่างนี้แล้วเธอยังทำใจได้ ไม่คิดโทษใครหรือน้อยใจในชีวิต
...
อ่านต่อ...
...หน้าแรก...
|
