คำถามสามวันสุดท้าย(1)

ผู้เขียน: พระไพศาล วิสาโล

"ถ้าอีก ๓ วันโลกจะแตก จะทำอย่างไรดีกับเวลาที่เหลืออยู่ ?"
ไหน ๆ ก็ลือกันให้แซดแล้วว่าโลกจะแตกภายในปีนั้นปีนี้ น่าจะลองถามตัวเองด้วยประโยคข้างบนดูบ้าง เผื่อว่าหากโลกจะต้องแตกจริง ๆ จะได้รู้ว่าควรทำอะไรบ้าง ไม่ต้องแตกตื่นลนลานจนลืมตัว โจทย์ข้อนี้จะตอบเล่น ๆ ดูก็ได้ แต่ถ้าใส่ใจใคร่ครวญก่อนตอบ ก็น่าจะได้ประโยชน์กับตัวเองไม่มากก็น้อย
่

คำถามนี้เคยเอาไปถามหนุ่ม ๆ สาว ๆ หลายคน จำนวนมากบอกว่าจะเร่งทำบุญ กลับไปหาพ่อแม่ ร่ำลาญาติมิตร ขอขมาลาโทษ ที่ตอบว่าจะเสพสุขให้เต็มที่ รีบหาคู่ อยู่กับคนรัก ก็มีไม่น้อย แม้จะแตกต่างกันไปบ้าง แต่อย่างหนึ่งที่เหมือนกันก็คือ ทุกคนอยากทำอะไรต่ออะไรตั้งหลายอย่าง จนไม่มีทางจะทำให้ครบหรือเสร็จได้ภายใน ๓ วัน บางคนก็เลือกทำไม่กี่อย่าง แต่ก็ขัดแย้งกันเอง เช่น อยากเข้าวัดปฏิบัติธรรมด้วย อยากหาเมียด้วย ขืนทำทั้งสองอย่าง ไม่ว่าจะทำพร้อม ๆ กัน หรือสลับคนละวัน ก็คงจะได้ผล คือ"เบลอร์" อันที่จริงเวลาแค่ ๓ วัน อย่าว่าแต่ทำ ๒ อย่างที่ว่าเลย แค่อย่างเดียว ก็ทำได้เพียงนิดหน่อยเท่านั้น เพราะเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาทั้งคู่

คุณล่ะ ตอบได้แล้วยังว่าจะทำอะไรบ้าง ลองเขียนรายการสิ่งที่อยากทำ ภายใน ๕-๑๐ นาที คุณอาจพบว่าสิ่งที่อยากทำในวาระสุดท้ายของโลก(และชีวิตของคุณ)นั้นมีมากมาย ไม่ต่างจากหนุ่มสาวข้างบน และถึงแม้ในที่สุดคุณตัดสินใจเลือกทำสิ่งสำคัญที่สุดเพียง ๒-๓ อย่าง เวลา ๓ วันก็อาจไม่พอสำหรับการทำทุกอย่างให้เสร็จดังใจ

สรุปก็คือ เวลา ๓ วันนั้นน้อยเกินไปที่จะทำอะไรให้ครบถ้วนได้
แต่จริงหรือที่ว่า เวลา ๓ วันนั้นน้อยเกินไป ในชีวิตจริง เวลา ๓ วันต้องถือว่ามากทีเดียว มีกี่คนในโลกนี้ที่รู้ตัวล่วงหน้าถึง ๓ วันว่าวาระสุดท้ายของตนกำลังจะมาถึง ยิ่งคนที่รู้และมีโอกาสใช้เวลาที่เหลือน้อยนั้น ให้คุ้มค่า ยิ่งมีน้อยลงไปอีก นักโทษประหารอาจเดาไว้ว่าตัวเองมีเวลาหลงเหลืออยู่ในโลกนี้อีกนานเท่าใด แต่ก็ไม่มีเสรีภาพจะทำสิ่งที่ต้องการแล้ว ผู้ป่วยมะเร็งระดับ ๓ อาจรู้ว่าตนเองจะต้องตายในเร็ววัน แต่ก็ไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรได้

ทุกคนได้แต่คาดเดา ถึงที่สุดแล้ว ไม่มีใครในโลกนี้ที่รู้ล่วงหน้าว่าตัวเองจะตายเมื่อไร อย่าว่าแต่เวลา ๓ วันเลย หากรู้ล่วงหน้าแค่ ๑ ชั่วโมง ก็นับว่าโชคดีอย่างยิ่งแล้ว มีหลายคนขอเวลาน้อยกว่านั้นอีก แต่ก็ยังถูกปฏิเสธ หลังจากที่ลงทุนไปหลายหมื่นล้านบาท เสียเวลาไปนับสิบปี นักวิทยาศาสตร์ญี่ปุ่นทุกวันนี้ก็ยังไม่สามารถทำนายแผ่นดินไหวล่วงหน้าได้แม้เพียงแค่ ๑ นาที

เพราะฉะนั้นจะไม่ดีกว่าหรือหากเราขนเอาสิ่งที่อยากทำในช่วง ๓ วันสุดท้าย มาทำเสียแต่วันนี้ "วันนี้" คือห้วงเวลาที่เราเป็นเจ้าของ ส่วน"พรุ่งนี้" ไม่มีใครรู้ว่าตัวจะได้เห็นหรือไม่ ที่แน่ ๆ ก็คือหากเราเริ่มเสียแต่วันนี้ เราอาจมีเวลามากกว่า ๓ วันที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ที่อยากทำ